işleri oluruna nasıl bırakır insan?
kurmayı, kurgulamayı, kendimize layık olanı seçmeyi böyle severken biz, nasıl olacak da işleri oluruna bırakacağız?
nasıl bir tanrıcılık bu bendeki? benim için en iyisini düşünebilecek birisinin olduğu gerçeğini kabul edemiyorum. defalarca tecrübe edip, sağlamasını yapmama rağmen. bu neyin şüpheciliği?
