"Neler kaybettim acaba? Saçlarımı karıştırarak düşündüm. Evet, gerçekten de birçok şeyi yitirmiştim. Ayrıntılarıyla yazacak olsam, kalınca bir defter tutar herhalde. Yitirdiğim anda pek önemli şeyler değilmiş gibi üzerinde durmayıp da sonradan acısını yaşadığım şeyler olduğu gibi, tam tersi durumlar da olmuştu. Bir sürü şeyi, insanları ve duyguları yitirdim bugüne kadar sanırım. Benim varlığımın sembolü o paltonun cebinde hayati bir delik açılmış; hiçbir iğne ve iplik o deliği dikemez. O anlamda, birisi pencereden başını uzatıp bana "Yaşamın koca bir sıfır!" diye bağırsa, karşı çıkmak için bir dayanağım yok.

Fakat bir kez daha yaşamımı yeni baştan yaşayabilecek olsam bile, yine aynı tür bir yaşam sürecekmişim gibi bir his vardı içimde. Neden derseniz, o -her şeyi sürekli yitirmekten ibaret olan- yaşam, benim kendimden başka bir şey değil. Benim kendim olmaktan başka çarem yok. İnsanlar beni ne kadar terk ederse etsin, ben insanları ne kadar terk edersem edeyim, birçok güzel duygu ve mükemmel rüya yok olup gitse bile, ben kendimden başka bir şey olamam."

Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu (Haruki Murakami)