"kimseden nefret edemeyecek kadar kendimi seviyorum. birilerinden nefret etmek varlığımı sınırlamak, daraltmak olurdu, oysa ben onu tüm evreni kapsayacak kadar genişletmek istiyorum.
nefret etmek yerine onlardan kaçmayı yeğlerim. görünüşleri duygularımı incitiyor, bin bir zalim bakış duygulu yüreğime acı veriyor, ama duyduğum rahatsızlık, o rahatsızlığı doğuran nedenlerin ortadan kalkmasıyla yok oluyor. onların benimle aynı yerde bulunmaları beni rahatsız ediyor, ama yanımda değillerken onları anımsayarak rahatsızlık duymuyorum. onları görmediğim zaman, benim için sanki varolmaktan çıkıyorlar."
